Lacustris

Nijmeegse Studenten Schaats- en Skeelervereniging

Janneke 5e op ONK Weissensee

Twee keer top-10 voor team iM FARMING op het ONK Natuurijs

Door: Janneke Elzinga, fotos's van Erik van den Boogert

Eind januari. Het marathonpeloton trekt richting de Weissensee voor de jaarlijkse wedstrijden op natuurijs. Ook de dames van iM FARMING – onder wie Lacustrianen Elske en ik (Janneke) – reizen af naar het zuiden van Oostenrijk. In totaal staan er drie wedstrijden op het programma: Het Open NK op natuurijs (27 januari, 80 km), de Alternatieve Elfstedentocht (31 januari, 200 km) en de Aart Koopmans Memorial (3 februari, 80 km). Tijdens de eerste wedstrijd blijkt team iM FARMING al direct goed voor twee top-10 noteringen. Hierbij een wedstrijdverslag vanuit de ‘Spielplatz der Natur’.

Vlak voordat de zon achter de bergen vandaan komt, melden we ons bij het ijs. Er ligt een mooi geveegd baantje van ca. 10 km, waar we onze ‘rondjes’ mogen rijden: het parcours bestaat vooral uit lussen met een aantal bochten linksom en ook twee de andere kant op. De weersomstandigheden zien er goed uit. Natuurlijk is het in de vroege ochtend nog koud, maar hebben we ons op gekleed. We dragen extra lagen thermokleding en ovenschoenen over onze schaatsen. Alleen tijdens de eerste ronde heb ik het koud, maar daarna ben ik – door het zonnetje en het schaatsen – voldoende opgewarmd.

De eerste helft van de wedstrijd gaat het nog niet zo hard. Om de haverklap valt er een dame, in een scheur of over een andere dame heen. Zelf rijd ik tijdens de tweede ronde ook een scheur in – ik lette even niet op – maar het tempo ligt op dat moment gelukkig niet zo hoog, waardoor ik weer makkelijk aan kan sluiten. Ploeggenoten Hilde-Marije en Elske vallen helaas op minder gelukkige momenten en verliezen op den duur de aansluiting met het peloton.

Op driekwart van de wedstrijd is het peloton aardig uitgedund, maar zelf voel ik me nog erg fris. Alle aangereikte bidons en repen heb ik kunnen pakken, dus heb ik voldoende gegeten en gedronken. Mijn ploeggenootje Anne – ijzersterk, zeker op natuurijs – heeft intussen al diverse aanvallen gedaan, maar alle ontsnappingen worden vrij snel dichtgereden. Zelf probeer ik alert voorin te rijden om Anne te helpen, maar tevergeefs. In de laatste kilometer zitten we beiden nog steeds goed voorin en bereiden we ons voor op een massasprint. Als we de laatste bocht uitrijden, met nog zo’n 700 meter te gaan, wordt er aangezet. Op dat moment rijd ik vijfde positie, maar al snel komt een treintje mij in halen. Ik versnel met ze mee en voel dat ik nog genoeg kracht in mijn benen heb. Ik ben niet zo’n sprinter, maar de weg naar de finish blijkt voor mij lang genoeg om op gang te komen. Uiteindelijk weet ik als vijfde te finishen, mijn beste klassering tot nu toe. Anne finisht als achtste.

Ondanks dat we onze pijlen vooral hadden gericht op de 200 km, waar Anne vorig jaar het zilver veroverde, was deze wedstrijd een mooi en veelbelovend opwarmertje voor de volgende wedstrijd. Op naar de Alternatieve Elfstedentocht!

Kopieer de volgende link voor een interview met Anne en mij vlak na de finish: https://www.youtube.com/watch?v=_srXZDloguA.
De foto's zijn gemaakt door Erik van den Boogert.